2e dag in het ziekenhuis

Geplaatst op

Na gisteren kon het eigenlijk niet spectaculairder worden maar niets was minder waar. Vandaag moest ik om 9 uur bij het ziekenhuis zijn. Na een ritje op de bodaboda kwam ik aan bij het ziekenhuis, ik werd direct hartelijk op zijn Afrikaans ontvangen door de geweldige staff van het ziekenhuis: 'Héeeeee Williaaaaaam, how are you doing?'. Erg leuk om te zien dat het personeel mij al kent en blij is mij te zien. Wat ik gehoord heb is dat het lastig is om als 'mzungu' (blanke) snel opgenomen te worden. Ik merk wel dat sommige collega's nog wat argwanend zijn maar ik denk dat dit ook de cultuur is. Waar ik gewend ben aan de open en ongezoute Rotterdamse manier van communicatie is dat in Uganda heel anders.

Phiona wilde graag dat ik vandaag de vrouw bezocht die gisteren de keizersnee had gehad. Ik ben daarom begonnen om de visite mee te lopen. Voor de visite wordt een kar klaargemaakt met daarop een bloeddrukmeter, een rectale thermometer, pleisters en wat blaasspuitjes. Waar in Nederland je als verpleegkundige geacht wordt op de hoogte te zijn van de status van de wond, vitale functies en dergelijke wordt dit terplekke bekeken bij de patient. De mevrouw die we gisteren geopereerd hadden maakte het goed evenals het kind, gelukkig :)!

Na de visite gingen we langs een vrouw die moest gaan bevallen, de dokter leerde mij hoe je de ligging van de baby kan bepalen en hoe je naar de harttonen van de baby luistert met behulp van een Pinard Stethoscoop! De harttonen van de baby waren nog goed, ondanks dat er meconium houdend vruchtwater was geconstateerd en er nog geen ontsluiting was werd toch nog gewacht op een normale bevalling! 

Na dit mocht ik helpen bij het vaccineren van de kinderen. Kinderen worden standaard ingeent voor verschillende ziektebeelden, ik moest alles noteren wat er gegeven werd. De ouders krijgen voor het kind een kaart met daarop de inentingen en de datum dat het gegevens is en een vervolgafspraken kaart. Dit wordt allemaal met de handgeschreven, uiteraard is dit zeer foutgevoelig en een paar keer kwam ik tegen dat de geboortedatum niet klopte of sommige inentingen niet gegeven waren. Ook kwam het voor dat moeders bijvoorbeeld een half jaar te laat op de afspraak komen voor een nieuwe inenting. Voor de inenting wordt het gewicht van de kinderen gevraagd. Je ziet hier in hele grote verschillen en soms echt kinderen met zwaar ondergewicht, als reden wordt vaak gezegd: 'she / he has been ill' en wordt er verder geen actie op ondernomen.

Tijdens de 'tea break' terwijl ik gezellig met Inge (coordinator) zat te praten kwam dr. Sande me halen omdat er weer een operatie ging gebeuren. Echt super tof, dat hij speciaal kwam om te vragen of ik mee wilde kijken / helpen! Samen met Inge ging ik naar het 'operation theatre' waar we ons omkleedde voor de operatie. ''s Morgens was er een vrouw (37) binnen komen wandelen met een pijnlijke borst. Bij lichamelijk onderzoek bleek dat er echt een hele grote knobbel in de borst zat. Mw. bleek een grote borsttumor te hebben met een metastase naar de huid. Ik schrok ervan, deze tumor was niet van de ene op de andere dag ontstaan. Mogelijk hadden onwetendheid, angst of geldissue mevrouw tegen gehouden om naar de dokter te gaan. 

Waar je in Nederland onder narcose en met goede anesthesie een lumpectomie (borstsparende operatie) ondergaat is dit in Uganda slechts met lokale verdoving (lidocaine en adrenaline). Wat je je kan voorstellen is dit niet afdoende om een tumor met een diameter van +/- 4-5cm uit een borst te halen. Terwijl mevrouw zeer oncomfortabel was, werd toch de operatie gestart. Na een paar minuten kreeg mw gelukkig toch extra lokale verdoving! Heftig! Uiteindelijk werd de tumor eruit gehaald en de borst weer dicht gehecht. Geen plastische chirurgie maar gewoon een borst met een 'deuk' erin. Na de operatie mocht mw direct weer naar huis en kreeg ze een poliafspraak mee voor over 7 dagen. In Nederland wordt de tumor standaard onderzocht door een patholoog/anatoom hier wordt de tumor in de prullenbak gegooid. Mw had geen geld voor eventuele nabehandeling dus opsturen voor bioptie was niet noodzakelijk.

Het was een hele leerzame dag vandaag. Ik heb vandaag de heftige realiteit van Afrika gezien! 

2e dag in het ziekenhuis 2e dag in het ziekenhuis

Reacties

blog comments powered by Disqus