De verpleegafdeling

Geplaatst op

Vandaag liep ik mee op de verpleegafdeling. Eva kwam naar me toe met de vraag of ik een maagsonde kon inbrengen, ik gaf aan dat ik dit in Nederland ook doe. 'Okay, great', wat ik er niet bijgezegd had is dat ik dit alleen bij volwassenen doe. Er moest namelijk bij een 1 jaar oude baby een sonde ingebracht worden. Ik gaf aan dat ik dit niet bij baby's doe. Als antwoord kreeg ik 'ajoh, dat is het zelfde als bij volwassenen joh'. Ja dat zal prima maar ik ga geen sonde inbrengen bij een baby. Ik gaf aan dat ik wel wilde helpen om te assisteren. Hiermee gingen ze akkoord.

Terwijl de verpleegkundige de sonde inbracht zag ik twee grote donkere betraande ogen mij heftig in paniek aankijken. Zoals de meeste van jullie wel weten is een sonde inbrengen geen pretje voor zowel de patient als de verpleegkundige. Ik kalmeerde het jongetje door zijn hand vast te houden, 5 donkere vingertjes knepen zich klem vast aan mijn vinger: heartbreaking. Men is volgens mij niet echt gewend aan deze aandacht voor een patientje tijdens een behandeling. Ik vond het een hele mooie ervaring om zo iets kleins voor deze kleine vriend te kunnen betekenen met succes :). 

Na deze handeling was het tijd voor de controleronde. De vitale functies moesten worden opgenomen, met een therometer voor onder de arm en een bloeddrukmeter op batterijen gingen we langs de patienten. Aangekomen bij patient 5 bleek de batterij op te zijn van de bloeddrukmeter. Ik vroeg waar we de nieuwe batterijen konden vinden, verbaasde ogen keken me aan 'new batteries?'. Er bleken geen batterijen te zijn en misschien was er morgen wel iemand die een nieuwe batterijen zou gaan halen maar voor nu was het de enige optie om alleen de temperatuur op te meten voor de rest van de patienten.

Na de controleronde heb ik Luganda geleerd. De taal die men spreekt in Uganda, vet leuk om de woordjes te leren. Ook vinden de locals het leuk als je ze in het Lugandaas begroet of bedankt. 

Na de 'tea break' was het tijd voor de infuus / medicatieronde. Dit gaat echt op zijn elf en dertigst over 10 iv'tjes doet men 1,5 uur. Ik heb geholpen met het oplossen van medicatie onder begeleiding van de verpleegkundige. Het aanhangen van de infusen gaat niet volgens de in Nederland geldende regels zal ik maar zeggen :)! Daarom heb ik me er ook maar niet aangewaagd om dit aan te hangen. Ik vraag me af hoevaak hier flebitis voor komt omdat dit in in Nederland ondanks alle maatregelen toch ook nog regelmatig voorkomt.

In de middag was er een scholing voor het personeel. Een arts gaf een presentatie over 'Adjunctive steroids in HIV associated Cryptococcal mengitis a randomised controlled trial in African and Southeast Asian adults'. Een 1,5 uur durende presentatie waarin uitgelegd werd dat het geen toegevoegde waarde heeft om corticosteroïden extra toe te dienen bij HIV patienten met een cryptokokken menigitis. Zelf vond ik het een artsenminded scholing maar het was interessant om mee te maken.

De verpleegafdeling De verpleegafdeling De verpleegafdeling De verpleegafdeling

Reacties

blog comments powered by Disqus